“Met mijn stem en muziek ben ik misschien een doorgeefluik van God”
Zangeres Pearl Jozefzoon trad op 15 september 2026 op tijdens het jaarlijkse Exodusconcert in PI Rotterdam, locatie De Schie. Ze bracht niet alleen zelfgeschreven nummers en covers ten gehore, maar ten overstaan van zo’n veertig gevangenen zong ze ook het winnende gedicht Zo genaamd van
de landelijke gedichtenwedstrijd onder (ex-)gedetineerden. “Met mijn muziek breng ik een boodschap van hoop, liefde en licht.”
“Het gedicht Zo genaamd van ex-gedetineerde L.I. sprong er gewoon uit. De beeldende, poëtische manier waarop deze dichter mooi heeft geschreven over afwijzing, over hoe het voelt om gezien te worden als een nummer, als uitschot van de samenleving, raakte mij meteen.
Gevoel van genade
Het winnende lied geeft woorden aan de beleving van dagelijkse dingen zoals een deur die dichtgaat of even kunnen luchten. Zo wordt het voor luisteraars of lezers van het gedicht duidelijk hoe het voor die persoon voelt om vast te zitten. Dat kan zorgen voor een gevoel van ‘dit herken ik’, ‘nu begrijp ik je beter’, of van genade.
Nieuwe kans
Niets voor niets maakte ik een paar jaar geleden een album dat ‘Genade’ heet. Genade staat voor onverdiende gunst. Daarin zit vergeving, maar ook oneindig keer een nieuwe kans. Dat is voor mij de basis van geloof; zo sta ik in het leven en deze overtuiging probeer ik ook aan mijn kinderen door te geven.
‘Oordelen zorgt voor een neerwaartse spiraal’
Oordelen
Wat is het alternatief voor iemand géén nieuwe kans geven? Dan blijft namelijk alleen het oordeel over en oordelen zorgt voor een neerwaartse spiraal. Moet iemand dan een leven lang gebukt gaan onder een schuldgevoel? Het klinkt bijna zwart-wit: de weg van nieuwe kansen leidt naar het leven en de andere weg, vol oordelen, veelal naar de dood. Nee; iemand geen nieuwe kansen geven staat haaks op mijn vertrouwen in de mogelijkheid om te veranderen.
‘Vergeving is wezenlijk als je niet vol bitterheid door het leven wilt gaan’
Bitterheid
Je hoeft geen delict te plegen om met vergeving bezig te zijn. Je kunt ook gewoon moeite hebben om je eigen broer of zus te vergeven. Of iemand die voordringt in de supermarkt. Soms wringt het even en denk je ‘hé, ik moet weer genadig geven’, maar niemand is perfect. Ook ik kwets mensen, stel anderen teleur; als Pearl, als moeder, als echtgenote, als dirigent … Ik zal ongetwijfeld mensen op hun tenen trappen. Geregeld denk ik ‘o, daar komen genade en vergeving weer om de hoek kijken’. Vergeving is een thema dat volgens mij iedereen raakt en vergeving is wezenlijk als je niet vol bitterheid door het leven wilt gaan.
‘Je hoeft geen delict te plegen om met vergeving bezig te zijn’
Sudderen
Ik denk dat het belangrijk is om de dingen die ik zelf niet goed doe in het licht te brengen. Zo blijven ze niet onnodig in mijn hart sudderen. Ik weet dat God mij vergeeft, maar door je te uiten kan er een last van je af vallen; in dialoog met de ander, via een gedicht, met een schilderij of door een lied te schrijven. Als een soort closure.
‘Ik denk dat het belangrijk is om de dingen die ik zelf niet goed doe in het licht te brengen’
Verbindende rol
Kunst heeft een genezende en verbindende rol. Bepaalde pijn, wonden en gevoelens kunnen dankzij kunst een plek krijgen, maar wat je vervolgens laat horen of zien kan bij een ander ook zorgen voor herkenning of (meer) begrip. Die beide rollen gelden zowel voor de maker als de ontvanger van diverse kunstvormen.
Levensbehoefte
Voor mij is muziek een levensbehoefte. Muziek kan echt mijn mood veranderen, mijn gedachten verzetten als de zon even niet in mijn hoofd schijnt. Tegelijkertijd luister ik vaak graag naar liedjes die bij mijn gevoel aansluiten; bijvoorbeeld als ik me heel vrolijk voel of mijn bed even liever even niet uitkom. Ook als ik even geen zin heb om te bidden, dan kan ik mijn geloof in God gewoon even lekker uitzingen en dansend door de woonkamer gaan. Muziek helpt me, met alles eigenlijk.
‘Ik heb zelf nog heel veel te leren van anderen’
Doorgeefluik
Ik hoor en lees natuurlijk de verhalen van zoveel jonge en oudere mensen die hun motivatie verliezen om te willen leven en langdurig blijven worstelen, maar ik heb zelf nog heel veel te leren van anderen. Bovendien voel ik dat God mij goed kan gebruiken om de mensen van nood te doen beseffen dat het leven waardevol is, ook al denken zij soms van niet. Daar brandt mijn hart echt voor: om op uiteenlopende plekken een beetje licht en hoop te sprankelen, om zaadjes te planten zodat deze kunnen groeien. Op die manier ben ik met mijn stem en muziek misschien een doorgeefluik van God.”
--