Zoë, derdejaarsstudent Pedagogische Wetenschappen, en Pleun, derdejaarsstudent Psychologie, bereiden als kookvrijwilligers in een Exodushuis samen met onze deelnemers maandelijks overheerlijke maaltijden.
Roy van Leeuwen
"Wij zijn de kookmaatjes, maar eigenlijk zijn we dus gewoon maatjes"
In gesprek met Zoë
derdejaarsstudent Pedagogische Wetenschappen
“Vrienden vragen me soms of ik het niet eng vind om vrijwillig in een Exodushuis te koken voor mensen die met justitie in aanraking zijn gekomen. Nee hoor, antwoord ik dan. De deelnemers van Exodus hebben hun straf toch uitgezeten? Ze hebben toch al boete gedaan? Daarom ben ik hier: goede mensen doen slechte dingen en ik denk dat het heel belangrijk is dat de maatschappij deze mensen niet als criminelen, maar als medemensen behandelt.
Dankbaar
Het Exodushuis voelt een beetje als een kleine community. Ik vind de deelnemers ontzettend dankbaar. Ze zeggen dat ze bij ons echt zichzelf kunnen zijn, omdat we geen labeltjes op ze plakken. We luisteren rustig naar hun verhalen en we laten ze in hun waarde. Misschien is daardoor de sfeer wel zo gemoedelijk.
Humor
Wij zijn de kookmaatjes, maar eigenlijk zijn we dus gewoon maatjes. We praten vrij open met elkaar en er is opvallend veel humor. De meeste deelnemers weten bijvoorbeeld dat ik behoorlijk lang in de trein moet zitten om hier ‘s avonds te kunnen komen. Iemand grapt dan dat ik ‘wel bijzonder veel’ om hem moet geven. En dan zeg ik: o ja, denk je dat ik die urenlange treinreis maandelijks maak omdat ik speciaal voor jullie kom? Nee hoor, het is heel simpel; ik vind het eten hier veel lekkerder dan thuis!”
Roy van Leeuwen
"Het is belangrijk dat iemand onbevooroordeeld naar de deelnemers luistert"
In gesprek met Pleun
derdejaarsstudent Psychologie
“Als vrijwilligers doen wij eigenlijk veel meer dan alleen koken. Met onze aanwezigheid kunnen we de forensische trajectbegeleiders een beetje ontlasten waardoor we een aanvulling zijn op de begeleiding die zij de deelnemers dagelijks bieden. Ieder mens heeft immers een persoonlijk verhaal en het is belangrijk dat iemand onbevooroordeeld naar de deelnemers luistert. Een paar extra oren kan natuurlijk nooit kwaad, en wij hebben tijd en ruimte in overvloed.
Risicofactoren
Tijdens mijn colleges verdiep ik me momenteel in de forensische psychopathologie, waarbij we kijken naar de doorwerking van een psychische stoornis op delictgedrag. Ik buig me over de werking van het brein, maar ook over eventuele ontstaans- en risicofactoren zoals de invloed van vriendengroepen en de sociale setting waarin iemand opgroeit.
Leerzaam
Kookmaatje zijn geeft me niet alleen heel veel voldoening; ik vind het ook enorm leerzaam. In de maatschappij missen de meeste mensen de nodige forensische kennis. Zij zien deze deelnemers waarschijnlijk vooral als gevaarlijke mensen. Juist vanwege die zwart-wit benadering is het belangrijk dat er vrijwilligers zijn. Wij vormen de brug naar de samenleving en we kunnen dus heel goed helpen om het heersende stigma tegen te gaan. In de samenleving zie je helaas dat mensen steeds individualistischer worden, maar willen we dat deelnemers veilig terugkeren, dan moeten we juist samen optrekken.”
---