Dat directe contact is goud waard.”
Het regende, het was koud, en toch stonden onze collega’s daar – jas aan, glimlach op het gezicht – tussen de kraampjes in de PI Vught. Twee dagen lang spraken ze met gedetineerden en PI-personeel. Waarom? Om te laten zien wat Exodus kan betekenen. Paula, regiocoördinator vrijwilligers in Zuid-Nederland, was erbij en vertelt erover.
Een goed georganiseerde dag met een frisse uitdaging
PI Vught staat bekend om haar strakke organisatie, en dat was ook dit jaar weer het geval. Twee dagen lang was er een ketenpartnermarkt met kraampjes van verschillende organisaties: van Reclassering en Humanitas tot het Juridisch Loket en Gevangenenzorg. Gedetineerden kwamen per blok langs in groepjes van maximaal 20 à 25. Ook
PI-personeel sloot aan waar mogelijk; zolang er maar niet teveel mensen tegelijk waren, in verband met de veiligheid.
Alles was tot in de puntjes georganiseerd… behalve één ding. Dit jaar was er een nieuwe locatie voor de markt gekozen. Die was overdekt, maar open aan de zijkanten – en het regende veel. “Iedereen liep rond met een jas aan,” vertelt Paula lachend. “De kou was echt een minpunt, ik kreeg er kramp van in mijn benen. Maar het contact met de gedetineerden en het personeel maakte alles goed.”
Waarom dit zo waardevol is
Gedetineerden stellen vooral veel vragen over onze huizen en programma’s. “Ze willen van alles weten over hoe het er bij ons aan toegaat,” vertelt Paula. “Zoals: ‘Als we bij jullie komen, aan welke regels moeten we ons dan houden?’, ‘Mogen we naar buiten?’, ‘Hoe zien de huizen eruit?’ en ‘Krijg je op de lange termijn een woning?’”
Ook Mijn Kind en Ik trekt de aandacht. Jasmin en Daniëlle, projectmedewerkers van Exodus, kenden ook een aantal vaders die eerder hebben meegedaan aan de training ‘Mijn kind en ik’ of aan een herfst- of lentekamp.
Paula: “Zo’n dag is belangrijk om Exodus onder de aandacht te brengen, want – net als op zoveel plaatsen – rouleert ook het personeel in de PI veel. Onze folders liggen er wel, maar die lezen ze niet altijd. Echt aanwezig zijn maakt dan het verschil. Zodat een hoofd van een afdeling later tegen een gedetineerde kan zeggen: ‘Heb je weleens aan Exodus gedacht?’ Casemanagers stellen vragen, en ook onze vrijwilligers van het RIC spelen een belangrijke rol. Ze vertellen over ons aanbod: ‘Wij hebben een Ouders, Kinderen en Detentieprogramma, bezoekmaatjes en Exodushuizen.’ Dat directe contact is goud waard.”